کم شنوایی ناشی از سر و صدا (NIHL)
در دنیای پرهیاهوی امروز، صدا بخشی جداییناپذیر از زندگی ماست؛ از صدای دلنشین موسیقی گرفته تا هیاهوی محیط کار و شلوغی شهر. اما آیا تا به حال به این فکر کردهاید که همین صداهای به ظاهر عادی، چه آسیبهای پنهانی میتوانند به شنوایی ارزشمند شما وارد کنند؟ “کم شنوایی ناشی از سر و صدا” یا NIHL، یک تهدید خاموش و رو به رشد است که نه تنها کارگران صنایع پر سر و صدا، بلکه هر فردی را که خود را در معرض صداهای بلند، چه به صورت تفریحی و چه شغلی، قرار میدهد، در معرض خطر قرار میدهد.
این مقاله سفری است به دنیای NIHL؛ از شناخت چگونگی وقوع این آسیب، شناسایی نشانههای هشداردهنده آن، تا بررسی راهکارهای مؤثر پیشگیری و درمان. هدف ما این است که با آگاهیبخشی، شما را قادر سازیم تا از شنوایی خود بهتر محافظت کرده و از لذت شنیدن صداهای زندگی، بدون نگرانی از آسیبهای جبرانناپذیر، بهرهمند شوید.
کم شنوایی ناشی از سر و صدا
کم شنوایی ناشی از سر و صدا :افراد همه روزه در معرض صداهای مختلف همچون (مانند صدای تلویزیون، رادیو، ماشین لباس شویی، اتومبیل، اتوبوس، کامیون، هواپیما و هلیکوپتر) قرار دارنداما مواجهه با صداهای بسیار بلند یا تماس با صداهای بلند به مدت طولانی می تواند به اجزای حساس گوش داخلی (حلزون گوش) صدمه بزند و کم شنوایی ناشی از سر و صدا (noise induced hearing loss) ایجاد کند.
کم شنوایی (NIHL ) ممکن است در اثر یک بار تماس با صدای بلند و یا در اثر مواجه مکرر با صداهای با شدت متفاوت، در دوره ای طولانی ایجاد شود.بلندی صدا با واحدی موسوم به دسی بل ( decibel ) اندازه گیری می شود. به عنوان مثال ، مکالمه معمولی حدود 60 دسی بل، سروصدای یخچال 40 دسی بل، و سروصدای ترافیک سنگین شهری 85 دسی بل بلندی دارد.صدای موتور سیکلت، ترقه و اسلحه بین 120 تا 150 دسی بل است.
احتمال ایجاد کم شنوایی در اثر تماس با صدای کمتر از 80 دسی بل حتی به مدت طولانی بسیار کم است.تماس با صداهای آسیب رسان موجب تخریب سلول های مویی حساس گوش داخلی و نیز عصب شنوایی می شود.
این ساختار ها به وسیله دو نوع صدا آسیب می بینند
- صدای ناگهانی و بلند ( مثل صدای انفجار ) ،
- صدای دایمی و بلند ( مثل صدای کارگاه چوب بری یا موسیقی های پر سر و صدا و استفاده طولانی مدت از هنزفزی و گوشی با صدای بلند)
صدای ناگهانی و بلند می تواند موجب کم شنوایی شود.این کم شنوایی ممکن است دایمی باشد.ساختمان های گوش داخلی به شدت آسیب می بیند.این نوع کم شنوایی می تواند با احساس وزوز در گوش و سر همراه باشد که ممکن است با گذشت زمان کاهش یابد. کم شنوایی و وزوز ممکن است یک یا دو طرفه باشد و وزوز می تواند به طور دایمی وجود داشته باشد و یا گاهی در دوران عمر شنیده شود.
تماس مداوم با صدای بلند نیز می تواند موجب تخریب سلول های مویی و در نتیجه، کم شنوایی و وزوز شود. مواجهه با صدای بلند ناگهانی یا مداوم ممکن است فقط باعث کم شنوایی گذرا شود.
پیشگیری و درمان کم شنوایی ناشی از نویز
NIHL قابل پیشگیری است.تمام افراد باید از خطرات سر و صدا آگاهی یابند. باید دانست که کدام صداها موجب آسیب شنوایی می شوند.(صداهای بیش از 85 دسی بل) استفاده از محافظ های گوش در محیط های پر سر و صدا مفید است. باید از سروصداهای خطرناک محیط زندگی اجتناب کرد.باید کودکان را از سروصدا محافظت نمود. باید افراد خانواده، دوستان و همکاران را نسبت به خطرات سروصدا آگاه ساخت.معاینه به وسیله متخصص گوش و حلق و بینی و انجام شنوایی سنجی به وسیله ادیولوژیست ضروری است.
علائم کم شنوایی ناشی از نویز
علایم کاهش شنوایی ( NIHL ) به تدریج به دنبال یک دوره مواجهه مداوم با سر و صدا افزایش می یابند. ممکن است فرد، صداها را با اعوجاج یا گرفتگی بشنود و ممکن است فرد، صداها را با اعوجاج یا گرفتگی بشنود و ممکن است درک صحبت دیگران، برای فرد دشوار شود. ممکن است فرد، متوجه کاهش شنوایی خود نشود و این اختلال ازطریق آزمایش شنوایی مشخص شود.
در صورت ایجاد کم شنوایی بلافاصله باید محیط کار بیمار تغییر کند و استراحت صوتی داشته باشد که سیستم ایمنی گوش بتواند آسیب های وارد شده را جبران کند.حال اگر بعد از استراحت صوتی کم شنوایی جبران نشود باید از سمعک استفاده کند. سمعک در انواع داخل گوشی و پشت گوشی و در انواع تکنولوژی دیجیتال و هوشمند وجود دارد. جدیدترین نوع سمعک ها سمعک های نامرئی هستند.
درمان کم شنوایی در اثر صدای بلند
قرار گرفتن طولانیمدت یا ناگهانی در معرض صداهای بسیار بلند، یکی از شایعترین دلایل آسیب به شنوایی است که به آن “کم شنوایی ناشی از صدا” گفته میشود. این آسیب میتواند به سلولهای ظریف مویی در گوش داخلی که مسئول انتقال امواج صوتی به مغز هستند، صدمه دائمی وارد کند. صداهایی که شدت آنها از ۸۵ دسیبل فراتر میرود (مانند صدای موسیقی با ولوم بالا در هدفون، کار با ابزارهای پر سر و صدا، یا حضور در کنسرتها) پتانسیل ایجاد این آسیب را دارند.
علائم اولیه این نوع کم شنوایی ممکن است شامل وزوز گوش (تینیتوس)، احساس پری در گوش، و دشواری در درک گفتار در محیطهای پر سر و صدا باشد. درمان اصلی در این مرحله، پیشگیری است؛ استفاده از گوشگیر یا گوشیهای محافظ در محیطهای پر سر و صدا، و کاهش بلندی صدا در هنگام گوش دادن به موسیقی یا تماشای تلویزیون، اقدامات حیاتی هستند.
در صورتی که آسیب وارد شده قابل توجه باشد و منجر به کم شنوایی دائمی گردد، سمعکها میتوانند نقش مهمی در بازیابی توانایی شنیدن و بهبود کیفیت زندگی ایفا کنند. مشاوره با شنواییشناس برای ارزیابی میزان آسیب و انتخاب بهترین راهکار درمانی ضروری است.
نشانههای اولیه کم شنوایی سلامت و بهداشت
تشخیص زودهنگام کم شنوایی، گامی اساسی در مدیریت مؤثر آن و جلوگیری از پیشرفت بیشتر است. بسیاری از افراد، به خصوص در مراحل اولیه کم شنوایی، متوجه مشکل خود نمیشوند زیرا کاهش شنوایی تدریجی است و مغز تا حدی قادر به جبران آن است. با این حال، توجه به برخی نشانههای کلیدی میتواند به تشخیص به موقع کمک کند.
از رایجترین این نشانهها، دشواری در درک مکالمات، به ویژه در محیطهای شلوغ مانند رستورانها یا مهمانیها است؛ ممکن است متوجه شوید که کلمات را به سختی تفکیک میکنید یا نیاز دارید افراد جملات خود را تکرار کنند. همچنین، بالا بردن صدای تلویزیون یا رادیو نسبت به گذشته، یا درخواست مکرر برای تکرار صحبت دیگران، میتواند زنگ خطری باشد.
احساس وزوز یا زنگ زدن مداوم در گوش (تینیتوس)، که گاهی با کم شنوایی همراه است، نیز از دیگر علائم قابل توجه است. در صورت مشاهده هر یک از این نشانهها، مراجعه به پزشک متخصص گوش، حلق و بینی یا شنواییشناس برای انجام آزمایشهای شنواییسنجی و ارزیابی دقیق وضعیت شنوایی، اکیداً توصیه میشود. رعایت بهداشت گوش، پرهیز از قرار گرفتن در معرض صداهای بلند و انجام معاینات دورهای، بخش مهمی از حفظ سلامت شنوایی محسوب میشود.
درمان کم شنوایی گوش چپ
کم شنوایی که تنها یک گوش را تحت تأثیر قرار میدهد، به عنوان کم شنوایی یکطرفه شناخته میشود و میتواند دلایل متعددی داشته باشد. اگر کم شنوایی تنها در گوش چپ رخ داده باشد، اولین قدم، مراجعه به پزشک متخصص برای تشخیص دقیق علت آن است. این علل میتوانند شامل عفونتهای گوش میانی یا خارجی، پارگی پرده گوش، تجمع جرم گوش، مشکلات مربوط به عصب شنوایی (نوریت)، بیماری منییر، تومورهای خوشخیم عصب شنوایی (نورینوم آکوستیک)، یا حتی آسیبهای ناشی از ضربه باشند. درمان کم شنوایی گوش چپ کاملاً به علت زمینهای بستگی دارد.
در مواردی مانند عفونت یا تجمع جرم گوش، درمان دارویی یا تخلیه جرم میتواند به بازیابی شنوایی کمک کند. اگر آسیب دائمی به ساختارهای گوش یا عصب شنوایی وارد شده باشد، ممکن است گزینههای درمانی شامل جراحی (برای ترمیم پرده گوش یا استخوانچهها) یا استفاده از سمعک باشد. در برخی موارد کم شنوایی یکطرفه، سمعکهای تخصصی مانند سمعکهای CROS یا BiCROS وجود دارند که صدا را از سمت گوش ضعیف به سمت گوش قویتر منتقل میکنند و به بهبود درک صدا از همه جهات کمک مینمایند.
تشخیص زودهنگام و درمان مناسب، کلید حفظ توانایی شنیداری و جلوگیری از عوارض ثانویه است.
کم شنوایی خفیف
کم شنوایی خفیف، اولین مرحله از کاهش شنوایی است که اغلب نادیده گرفته میشود، اما میتواند تأثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی فرد داشته باشد. در این وضعیت، فرد ممکن است در درک صداهای با فرکانس بالا یا کلماتی که با صدای آهسته ادا میشوند، دچار مشکل شود. همچنین، شنیدن مکالمات در محیطهای پر سر و صدا یا از فواصل دورتر، برای این افراد دشوارتر است.
ممکن است فرد به طور مداوم از دیگران بخواهد که صحبتشان را تکرار کنند یا صدا را بلندتر کنند، اما این موضوع را به پای شلوغی محیط یا لهجه فرد مقابل بگذارند. کم شنوایی خفیف، اگر درمان نشود، میتواند به مرور زمان پیشرفت کرده و منجر به انزوای اجتماعی، کاهش اعتماد به نفس و حتی مشکلات شناختی شود.
اهمیت تشخیص این نوع کم شنوایی در مراحل اولیه، در این است که با مداخلات به موقع، مانند استفاده از سمعکهای کوچک و پیشرفته که برای کم شنوایی خفیف طراحی شدهاند، میتوان توانایی شنیداری را به طور قابل توجهی بهبود بخشید و از بروز عوارض جدیتر جلوگیری کرد. بررسی منظم شنوایی، به ویژه برای افرادی که در معرض عوامل خطر کم شنوایی قرار دارند، بسیار توصیه میشود.
علت کم شنوایی گوش راست
مانند کم شنوایی گوش چپ، کم شنوایی در گوش راست نیز میتواند ناشی از طیف وسیعی از عوامل باشد که نیازمند بررسی تخصصی هستند. علل شایع شامل انسداد مجرای گوش به دلیل تجمع جرم یا وجود جسم خارجی، عفونتهای گوش خارجی یا میانی، آسیب به پرده صماخ (مانند پارگی ناشی از ضربه یا فشار ناگهانی هوا)، و مشکلات مربوط به استخوانچههای شنوایی (مانند اوتواسکلروز) است.
کم شنوایی حسی-عصبی نیز میتواند گوش راست را تحت تأثیر قرار دهد که ناشی از آسیب به سلولهای مویی گوش داخلی یا عصب شنوایی است و میتواند به دلیل افزایش سن، قرار گرفتن در معرض صداهای بلند، یا برخی داروها رخ دهد. بیماریهایی مانند منییر که باعث اختلال در مایع گوش داخلی میشوند، یا نورینوم آکوستیک (تومور خوشخیم عصب شنوایی) نیز میتوانند باعث کم شنوایی یکطرفه در گوش راست شوند.
برای تعیین علت دقیق کم شنوایی گوش راست، معاینه توسط پزشک متخصص گوش، حلق و بینی و انجام تستهای شنواییسنجی تخصصی ضروری است. بسته به علت، درمانها میتوانند شامل تجویز دارو، جراحی، یا استفاده از سمعکهای مناسب باشند.
آیا ضربه به گوش باعث کم شنوایی میشود؟
بله، ضربه به گوش، بسته به شدت و محل برخورد، میتواند یکی از دلایل مستقیم کم شنوایی باشد. ضربههای فیزیکی مستقیم به ناحیه گوش، چه به صورت ضربه با دست، چه برخورد اشیاء، یا حتی انفجارهای صوتی ناگهانی (مانند صدای شلیک گلوله یا ترقه در نزدیکی گوش)، میتواند آسیبهای جدی به ساختارهای حساس گوش وارد کند.
این آسیبها میتوانند شامل پارگی پرده گوش، آسیب به استخوانچههای ظریف گوش میانی (چکش، سندان، رکابی) که مسئول انتقال ارتعاشات صوتی هستند، یا حتی صدمه به سلولهای عصبی گوش داخلی باشند. شدت کم شنوایی ناشی از ضربه متفاوت است؛ از کاهش شنوایی موقت تا کم شنوایی دائمی و شدید. در موارد ضربه شدید، ممکن است علاوه بر کم شنوایی، علائم دیگری مانند سرگیجه، درد شدید، یا ترشح از گوش نیز مشاهده شود.
در صورت وقوع هرگونه ضربه به گوش، مراجعه فوری به پزشک برای ارزیابی و شروع درمانهای لازم، از جمله داروهای ضدالتهاب یا آنتیبیوتیک در صورت بروز عفونت، و بررسی نیاز به جراحی ترمیمی، بسیار حیاتی است.
درمان عفونت گوش و کم شنوایی
عفونتهای گوش، به خصوص عفونتهای مکرر یا مزمن گوش میانی، یکی از دلایل شایع کم شنوایی، به ویژه در کودکان، اما در بزرگسالان نیز دیده میشود. در عفونت گوش میانی، مایعی در پشت پرده گوش جمع میشود که میتواند مانع از ارتعاش صحیح پرده گوش و استخوانچهها شده و در نتیجه، انتقال صدا را مختل کند. این نوع کم شنوایی معمولاً از نوع انتقالی است و اغلب با درمان عفونت، بهبود مییابد.
درمان عفونت گوش معمولاً شامل تجویز آنتیبیوتیکها برای مبارزه با باکتریها یا داروهای ضد ویروس است. در برخی موارد، ممکن است پزشک قطرههای گوش حاوی استروئید یا بیحسکننده تجویز کند. اگر عفونت منجر به تجمع مایع غلیظ و پایدار در گوش میانی شود که با درمان دارویی بهبود نیابد (وضعیت معروف به “گوش چسبنده” یا “اوتیت مدیا با ت effusion”)، ممکن است نیاز به جراحی کوچکی برای تخلیه مایع و قرار دادن لولههای تهویه (شیپور استاش) باشد تا از تجمع مجدد مایع جلوگیری شود.
پس از درمان موفقیتآمیز عفونت و رفع مایع گوش میانی، شنوایی معمولاً به حالت طبیعی بازمیگردد. با این حال، اگر کم شنوایی ناشی از آسیب دائمی به گوش داخلی یا عصب شنوایی باشد، یا اگر عفونت باعث ایجاد عوارض دیگری شده باشد، ممکن است نیاز به سمعک یا سایر روشهای توانبخشی شنوایی باشد.
عوارض کم شنوایی در بزرگسالان
کم شنوایی تشخیص داده نشده یا درمان نشده در بزرگسالان، فراتر از صرف دشواری در شنیدن، میتواند پیامدهای عمیق و گستردهای بر جنبههای مختلف زندگی فرد داشته باشد. یکی از بارزترین عوارض، انزوای اجتماعی است؛ افراد کم شنوا ممکن است از شرکت در جمعها و مکالمات اجتناب کنند، زیرا احساس خستگی، سردرگمی یا ناامیدی میکنند. این انزوا به نوبه خود میتواند منجر به افسردگی، اضطراب و کاهش شدید اعتماد به نفس شود.
مشکلات شناختی نیز یکی دیگر از عوارض جدی کم شنوایی در بزرگسالان است؛ تحقیقات نشان دادهاند که کم شنوایی با افزایش خطر زوال عقل و بیماری آلزایمر مرتبط است. مغز برای پردازش صدا تلاش بیشتری میکند و این امر منابع شناختی را از سایر عملکردهای مهم مانند حافظه و تمرکز منحرف میسازد. همچنین، کم شنوایی میتواند بر عملکرد شغلی تأثیر منفی گذاشته، باعث کاهش بهرهوری و حتی از دست دادن شغل شود.
روابط خانوادگی و دوستانه نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند، زیرا ارتباط مؤثر، اساس هر رابطهای است. خبر خوب این است که با تشخیص زودهنگام و استفاده از سمعکهای مدرن و سایر روشهای توانبخشی شنوایی، میتوان بسیاری از این عوارض را به میزان قابل توجهی کاهش داد و کیفیت زندگی بزرگسالان کم شنوا را بهبود بخشید.
جمعبندی
همانطور که در طول این مقاله بررسی کردیم، کم شنوایی ناشی از سر و صدا (NIHL) یک عارضه قابل پیشگیری است که میتواند تأثیرات عمیقی بر کیفیت زندگی فرد بگذارد. از گوش دادن به موسیقی با صدای بلند از طریق هدفون گرفته تا کار در محیطهای صنعتی، همه و همه میتوانند به تدریج به سلولهای شنوایی ما آسیب برسانند. درک علائم اولیه مانند وزوز گوش، احساس پری در گوش، یا دشواری در شنیدن مکالمات، اولین گام حیاتی برای جلوگیری از پیشرفت این عارضه است.
مهمترین استراتژی مقابله با NIHL، پیشگیری فعالانه است؛ استفاده هوشمندانه از گوشگیرها و محافظهای گوش، رعایت فاصله از منابع صوتی بلند، و کاهش مدت زمان قرار گرفتن در معرض صداهای آزاردهنده، اقدامات کلیدی هستند. در صورتی که آسیب رخ داده باشد، مراجعه به موقع به شنواییشناس برای ارزیابی دقیق و دریافت راهکارهای درمانی مانند سمعک، میتواند به بازیابی بخش قابل توجهی از توانایی شنیدن کمک کرده و از بروز عوارض جانبی ناخواسته مانند انزوای اجتماعی و مشکلات شناختی جلوگیری کند.
حفاظت از شنوایی، سرمایهگذاری بر روی کیفیت زندگی امروز و فردای شماست؛ پس با گوش دادن هوشمندانه، از این نعمت الهی محافظت کنید.
سوالات متداول درباره کم شنوایی ناشی از سر و صدا (NIHL)
۱. کم شنوایی ناشی از سر و صدا (NIHL) دقیقاً چیست و چگونه ایجاد میشود؟
کم شنوایی ناشی از سر و صدا (NIHL) زمانی اتفاق میافتد که اجزای حساس گوش داخلی، به ویژه سلولهای مویی در حلزون گوش و عصب شنوایی، در اثر قرار گرفتن در معرض صداهای بسیار بلند یا صداهای بلند به مدت طولانی آسیب ببینند. این صداها میتوانند ناگهانی (مانند صدای انفجار) یا مداوم (مانند صدای محیط کار پر سر و صدا یا موسیقی با ولوم بالا) باشند.
۲. چه شدت صدایی میتواند به شنوایی آسیب برساند؟
به طور کلی، صداهایی که شدت آنها بیشتر از ۸۵ دسیبل باشد، پتانسیل آسیب رساندن به شنوایی را دارند، به خصوص اگر برای مدت طولانی در معرض آنها قرار بگیرید. به عنوان مثال، صدای ترافیک سنگین حدود ۸۵ دسیبل است، در حالی که صدای موتور سیکلت یا ترقه میتواند بین ۱۲۰ تا ۱۵۰ دسیبل باشد.
۳. آیا کم شنوایی ناشی از سر و صدا همیشه دائمی است؟
خیر، همیشه دائمی نیست. گاهی اوقات، قرار گرفتن در معرض صداهای بلند، چه ناگهانی و چه مداوم، ممکن است منجر به کم شنوایی گذرا شود. با این حال، آسیب به سلولهای مویی گوش داخلی اغلب غیرقابل برگشت است و میتواند منجر به کم شنوایی دائمی یا وزوز گوش شود.
۴. چه صداهایی بیشترین خطر را برای شنوایی دارند؟
دو نوع صدا بیشترین خطر را دارند: صداهای ناگهانی و بسیار بلند (مانند صدای انفجار یا شلیک اسلحه) که میتوانند به ساختمانهای گوش داخلی آسیب جدی وارد کنند، و صداهای مداوم و بلند (مانند صدای کارگاه چوببری، موسیقی با ولوم بالا، یا استفاده طولانی مدت از هدفون با صدای زیاد) که به مرور زمان باعث تخریب سلولهای شنوایی میشوند.
۵. چگونه میتوانم بفهمم که دچار کم شنوایی ناشی از سر و صدا شدهام؟
علائم ممکن است به تدریج ظاهر شوند. ممکن است صداها را با اعوجاج یا گرفتگی بشنوید، در درک صحبت دیگران، به خصوص در محیطهای شلوغ، دچار مشکل شوید، یا احساس وزوز (تینیتوس) در گوش خود داشته باشید. گاهی اوقات، کم شنوایی آنقدر تدریجی است که فرد متوجه آن نمیشود و تنها از طریق آزمایش شنوایی مشخص میگردد.
۶. آیا کم شنوایی ناشی از صدا فقط یک گوش را درگیر میکند؟
کم شنوایی ناشی از سر و صدا میتواند یک طرفه (یک گوش) یا دو طرفه (هر دو گوش) باشد. این بستگی به نحوه و شدت مواجهه با منبع صدا دارد.
۷. بهترین راه برای پیشگیری از کم شنوایی ناشی از سر و صدا چیست؟
مهمترین راه، پیشگیری فعالانه است. این شامل آگاهی از صداهای خطرناک (بیش از ۸۵ دسیبل)، اجتناب از منابع سروصدای شدید، استفاده از محافظهای گوش (گوشگیر یا گوشیهای محافظ) در محیطهای پر سر و صدا، کاهش بلندی صدا هنگام استفاده از هدفون یا گوش دادن به موسیقی، و محافظت از کودکان در برابر صداهای بلند است.
۸. اگر مشکوک به کم شنوایی ناشی از سر و صدا هستم، چه اقدامی باید انجام دهم؟
اولین قدم، مراجعه به متخصص گوش، حلق و بینی برای معاینه و ارزیابی وضعیت گوش است. سپس، انجام شنواییسنجی توسط ادیولوژیست (شنواییشناس) برای تشخیص دقیق میزان و نوع کم شنوایی ضروری است.
۹. درمان کم شنوایی ناشی از سر و صدا چیست؟
اگر آسیب کم باشد، استراحت صوتی (دوری از محیطهای پر سر و صدا) ممکن است به سیستم شنوایی فرصت جبران بدهد. اما اگر کم شنوایی دائمی شده باشد، گزینههای درمانی شامل استفاده از سمعکهای مناسب (داخل گوشی، پشت گوشی، دیجیتال، هوشمند یا نامرئی) برای بازیابی توانایی شنیدن است.
۱۰. آیا وزوز گوش (تینیتوس) همیشه با کم شنوایی ناشی از سر و صدا همراه است؟
وزوز گوش، یعنی احساس شنیدن صدا (مانند زنگ زدن یا وزوز) در غیاب منبع صوتی خارجی، اغلب با کم شنوایی ناشی از سر و صدا همراه است. این وزوز ممکن است موقتی باشد یا به صورت دائمی وجود داشته باشد و یکی از علائم هشداردهنده آسیب شنوایی است.
جهت مشاوره رايگان مي توانيد متخصصین کلینیک شنوایی نجوا تماس حاصل فرماييد.
02188343584
09109259377
02188828999
02188860666