ارزیابی شنوایی کودکان با روش بازی

ارزیابی شنوایی کودکان با روش بازی

ارزیابی شنوایی کودکان با روش بازی چگونه است؟

ادیومتری بازی شرطی

ارزیابی شنوایی کودکان با روش بازی از معتبرترین تکنیک‌های رفتاری برای تعیین آستانه‌های هر گوش به‌صورت جداگانه و با ویژگی فرکانسی در کودکان ۳ ساله و بالاتر است.

کودکان ۳ تا ۴ سال ترجیح می‌دهند روی صندلی‌هایی با اندازه کوچک به تنهایی بنشینند

و والدین در کنار آنها روی صندلی دیگر بنشینند.

شنوایی‌شناس باید ابتدا با والدین کودک صحبت کند

اطلاعاتی در مورد کودک به‌دست بیاورد و سپس به‌صورت اتفاقی از کودک سؤالات ساده‌ای بپرسد.

در حین تاریخچه گیری کودک، باید به کیفیت صدا و تولید کلمات توجه شود.

برای مثال اگر در گفتار کودک حذف یا جایگزینی همخوان‌های بی‌صدا دیده شود احتمالاً کم شنوایی حسی عصبی ملایم وجود دارد ولی اگر کودک همخوان‌های صدادار و برخی از واکه‌ها را حذف کند وجود کم شنوایی حسی عصبی شدید متحمل است.

شنوایی‌شناس باید با ملایمت با کودک رفتار کند و از کلمات و مفهوم های متناسب با سن کودک استفاده کند.

سپس شنوایی‌شناس باید گوشی هدفون یا گوشی داخل گوشی را روی گوش بیمار قرار دهد.

باید این کار سریع انجام شود قبل از اینکه کودک امتناع کند و درصورتی‌که کودک امتناع کرد، والدین می‌توانند گوشی را روی سر کودک نگه‌دارند.

برای کودکان خیلی کوچک و کودکان خجالتی ممکن است هرگز نتوان از گوشی استفاده کرد که برای این دسته از کودکان ابتدا باید از میدان صوتی استفاده کنیم تا کودک با وضعیت آشنا شود و سپس می‌توان از گوشی استفاده کرد.

برای آشناسازی اولیه کودک می‌توان از تن یا نویز باند باریک ۲ کیلوهرتز در میدان صوتی استفاده شود.

۳ یا ۴ بار ارائه برای آموزش و یادگیری کودک می‌تواند کافی باشد.

سپس کودک به تنهایی و با استفاده از گوشی در سطح شدت  ۴۰-۵۰ دسی بل بالای سطح آستانه مورد انتظار محرک ارائه می‌شود.

آزمایش باید در گام های ۱۰ یا ۱۵ دسی بل به روش نزولی و همچنین با حداکثر سرعت ممکن انجام گیرد.

برای به‌دست آوردن آستانه، دو پاسخ درست با روش صعودی، قابل‌قبول است.

باید از ارائه‌ی محرک با الگوهای ثابت پرهیز شود .

لازم است گاهی چند ثانیه‌ای با تا خیر ارائه شود که اگر کودک پاسخ‌های کاذب دارد شناسایی شود.

بسیار مهم است که ابتدا آستانه‌های فرکانس‌های ۵۰۰ و ۲۰۰۰ هرتز را در هر گوش به‌دست آید.

سپس در صورت همکاری کودک می‌توان فرکانس‌های ۱۰۰۰، ۲۵۰ و در آخر ۴۰۰۰ هرتز انجام شود.

گاهی اتفاق می‌افتد که کودک در ابتدا به خوبی همکاری می‌کند.

اما زود فراموش می‌کند که چه کاری بایستی انجام دهد.

در این موارد دوباره کودک را به کمک والدینش در سطحی که قابل شنیدن توسط کودک باشد، شرطی می‌کنیم.

زمانی که کودک از گذاشتن گوشی داخل گوشی و هدفون امتناع کرد، شنوایی‌شناس باید از میدان صوتی استفاده کند،

در میدان صوتی استفاده از محرک‌هایی نظیر واربل تن و نویز باند باریک پیشنهاد می‌شود.

البته باید توجه داشته باشید که در این حالت بهتر است آستانه شنوایی به‌دست می‌آید.

ارزیابی راه استخوانی (BC)نیز از طریق ادیومتری بازی مانند راه هوایی قابل انجام است.

مانند راه هوایی ابتدا فرکانس‌های  مهم تر مانند ۵۰۰ و ۲۰۰۰ هرتز و سپس فرکانس‌های دیگر ارزیابی شود.

ارزیابی شنوایی کودکان با روش بازی

ارزیابی شنوایی کودکان با روش بازی

آستانه‌های BC را می‌توان از طریق کلمات دو هجایی گفتاری به‌وسیله نوسانگر استخوانی در صورت کالیبره بودن به‌دست آورد.

برای به‌دست آوردن نتایج درست توصیه می‌شود که در صورت نیاز آزمون با مجموعه آزمون‌های نظیری تمپانومتری، ارزیابی رفلکس آکوستیک و OAE چک شود.

همچنین زمانی که ارزیابی‌ها برای تعیین سطح شنوایی بی‌نتیجه بود، استفاده از ABR می‌تواند مفید باشد.

بااین‌حال، معمولاً ارزیابی‌های ABR به دلیل زمان بر بودن و هزینه بالای آن، آخرین گزینه آزمون تشخیصی برای کودکان است.

در کودکان ۳ سال به بالا می‌توان از پوشش برای حذف دخالت گوش مقابل استفاده کرد در این حالت با ارائه نویز با شدت  dB SL 25- 20 به گوش قابل‌استفاده می‌کنیم.

آموزش در این کودکان شبیه بزرگ‌سالان است و به کودک گفته می‌شود صدایی که به گوش مقابل می‌آید شبیه به صدای برفک تلویزیون یا صدای باران است و نباید به آن توجه کند و فقط به صدای بوق یا صوت توجه کند.

 

در مقاله ی بعد به تست شنوايی گفتاری پرداخته ایم شاید این مطلب نظر شما را جلب نماید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

مشاوره و تجویز انواع سمعک های پشت گوشی، داخل گوشی و کاملا نامرئی برای بزرگسالان و کودکان
با ما تماس بگیرید
X
قوی ترین سمعک پشت گوشی  
¤