كاشت ساقه مغز شنوايي - كاشت ساقه مغز شنوايي برای درمان کم شنوایی | 👂سمعک نجوا

ایمپلنت ساقه مغز شنوایی

 در مقالات

كاشت ساقه مغز شنوايي چگونه است؟

ناشنوایی یکی از شایعترین اختلالات نورولوژیکی در کشورهای توسعه یافته است. برای مثال در آمریکا ۵/۳ درصد از کودکان بدو تولد تا ۱۷ سالگی تجریه یکی از انواع کم شنوایی را دارند. کم شنوایی به طور برجسته‌ای در سالمندان شایعتر است. کم شنوایی حسی عصبی شایعترین نوع کم شنوایی است که در تمامی سنین دیده می شود و با کاهش سلول های حسی داخل حلزون همراه است. در پستانداران سلول های مویی نمی توانند دوباره تولید شوند ازاینرو کم شنوایی برگشت ناپذیر است. در بیماران با افت شدید تا عمیق، مداخله درمانی تنها از طریق تحریک الکتریکی فیبرهای عصبی باقی‌مانده در غلاف مارپیچی (کاشت حلزون) یا هسته های حلزونی (کاشت ساقه مغز) امکان پذیر است.

پروتزهای کاشت ساقه مغز در بیمارانی که کاندید مناسبی برای کاشت حلزون نباشند کاربرد بسزایی دارد در این پروتز آرایش الکترودی بر روی صفحه ایی قرار می گیرد که این صفحه بر روی هسته های حلزونی  (CN) قرار می گیرد و باعث ایجاد حس شنوایی می‌شود. در بیماراني كه حلزون ندارند، قطع عصب گوش به علت NF2 و حلزون استخوانی شده به علت مننژیت ABI کاربرد گسترده ایی پیدا کرده است.

نتایج کاشت ABI در NF2 می تواند به لب خوانی بیمار کمک کند اما در سایر بیماران کاندید همچون ناهنجاری‌های مجرای شنوایی داخلی، آپلازی حلزون و غیره می تواند نتایج بهتر از بیماران NF2 باشد و تمایز گفتار هم حاصل شود که علت این تفاوت تغییرات حاصله از تومور بر سازماندهی فرکانسی هسته های شنوایی است.

تفاوت عمده بین کاشت حلزون و ABI در کنارگذاشتن عصب شنوایی است. عصب شنوایی بعنوان یک رابط بین حلزون و هسته های حلزونی عمل می کند و هیچگونه پردازش اطلاعاتی انجام نمی دهد. حال اگر قرارگیری الکترود روی هسته حلزونی مناسب باشد این انتظار می رود که عملکرد کاشت حلزون و ABI شبیه هم باشد.

بیشتر از ۹۰ درصد کاربران کاشت ساقه مغز تجربه انواع اثرات جانبی در حین فعال کردن ایمپلنت را داشته‌اند. هدف از فرایند تنظیم ایجاد حس شنوایی در بیمار است زیرا امکان دارد سایر حس های بدن همچون بینایی، بویایی و تعادل هم تحریک شود. تعداد الکترود فعال شده در بیماران متغییر است، این تعداد می تواند حتی از صفر الکترود شروع شود و در بیمارانی حتی ۲۰ الکترود فعال شده هم گزارش شده است. زمانی که بیشتر الکترودها یا تمام آنها فعال شود نتیجه بسیار خوبی را می توان پیش بینی کرد. زمانی که تنها یک چهارم الکترودها حس شنوایی را القا کند با کمی جابجایی می توان تعداد الکترود فعال شده و عملکرد شنیداری بیمار را افزایش داد.

 در حین عمل به وسیله پایش امواج شنوایی ساقه مغز (ABR) به وسیله تحریک الکتریکی می توان محل الکترود را جابجا کرد اما بعد عمل این تغییر محل الکترود امکان پذیر نیست. اندازه تقریبی پروتز کاشت ساقه مغز تقریبا برابر اندازه هسته حلزونی است (۳ × ۵/۸ میلی متر). برخلاف کاشت حلزون، در کاشت ساقه مغز ساختاری برای تعیین حد و حدود هسته حلزونی وجود ندارد و تنها از طریق برآمدگی ها ، شریان ها، اعصاب و ساختارهای مجاور می توان محل ورود الکترود را تعیین کرد. از آنجاییکه کل صفحه هسته حلزونی قابل دیدن نیست، حتی جراحان باتجربه هم در قراردادن الکترود در موقعیت مطلوب مشکل دارند. در بیمارانی که به علت تومور ساختار آناتومیکی هسته حلزونی بدشکل شده است یا در واریشن های هنجار آناتومیکی به وسیله تست های الکتروفیزیولوژیک می توان مشکلات حاصله را کاهش داد. در این شرایط به کمک تست EABR می توان محل مطلوب الکترود بر هسته حلزونی را تعیین کرد.

ایمپلنت ساقه مغز شنوایی

معضلات و اثرات جانبی بعد عمل کاشت ساقه مغز:

بیماران بعد از کاشت ساقه مغز به مدت یک روز در بخش مراقبت های ویژه نگهداری و سپس به بخش گوش و حلق و بینی انتقال داده می شدند. قبل از فعال کردن پردازشگر از سی تی اسکن جهت بررسی وضعیت الکترود استفاده می شد. به طور میانگین بیماران ۶ روز بعد کاشت ABI بستری می شدند. ABI حدود ۶-۴ هفته بعد عمل فعال می شد. بعلت خطرات احتمالی حاصله از تحریک الکتریکی ساقه مغز، فعال کردن باید در بخش مراقبت های ویژه و زیر نظر متخصص بیهوشی انجام می شد.

اثرات جانبی گذرا همچون حس گیجی در ۴۷ بیمار و حس مور مور شدن در ران، بازو و گلو به ترتیب در ۹، ۷ و ۴ بیمار دیده شده است. اثرات جانبی ذکر شده به مرور کاهش می یابند و در ۹ بیمار که در ابتدا غیرفعال شده بودند بعدها دوباره فعال شدند. لازم به ذکر است در بیماران بررسی شده اثرات جانبی در سمت مقابل به سمت گوش كاشت شده  مشاهده نشد.

نوشته های اخیر

یک نظر بدهید

نوشتن را شروع کنید و اینتر را بزنید

تماس با نجوا